Klik hier voor contact webheerder
Tevreden met de gratis dienst van Angstoornis.com Klik dan op onze button Google +1. Hartelijk dank!

depersonalisatie

Belevenis van een paniekaanval

depersonalisatie

Berichtdoor missduiveltje » 14 feb 2009 17:18

echt 2 jr geleden hadden we een discussie over depersonalisatie hier en nu 2009 heb ik er inmiddels zo goed als 1 jaar en 6 maanden nog steeds last van.
ben geheel van de medicijnen af slikte al 7 jr efexor tegen angststoornissen maar deze hebben niks gedaan nu is mijn vraag zijn hier mensen die ook depersonalisatie hebben en tips hebben om toch naar buiten te gaan ik kom eigenlijk weinig tot niet buiten in huis kan ik ermee omgaan en het is nu wel zo de ene dag heb ik het de andere dag niet maar het blijft gewoon klote
missduiveltje
 
Berichten: 31
Geregistreerd: 12 mei 2007 17:53

Re: depersonalisatie

Berichtdoor Fietsbelletje » 16 feb 2009 01:53

Misschien een keer proberen met begeleiding weg te gaan, als dat eenmaal lukt blijven volhouden en steeds verder en vaker weg gaan. Als dat goed gaat alleen gaan proberen EN... Vooral VOLHOUDEN!!!!

En ondanks dat ik er zelf ook nog mee bezig ben vertrouw ik er in dat ik dat kan en dan kan jij dat ook wel.

Heel veel succes ermee in ieder geval, ik hoop dat je wat aan hebt.

Gr,
Ik ben niet bang, ik ben een vliegtuig!
Fietsbelletje
 
Berichten: 10
Geregistreerd: 09 feb 2009 03:49
Woonplaats: Leiden

Re: depersonalisatie

Berichtdoor DreamQueen » 01 maart 2009 04:00

ehm

wat is depersonalisatie???
ღ.° DreamQueen °.ღ
Avatar gebruiker
DreamQueen
 
Berichten: 42
Geregistreerd: 18 feb 2009 03:17

Re: depersonalisatie

Berichtdoor doppie » 02 maart 2009 10:26

Depersonalisatie (afgekort als DP) is een bewuste ervaring waarin een persoon zichzelf of zijn eigen lichaam als vreemd, niet vertrouwd of onecht ervaart.
Veel mensen beschrijven deze ervaring als: angstaanjagend; het idee hebben dat je niet echt leeft; levend dood zijn; leven als een automaat; vervreemd zijn van je eigen lichaam en je gevoelens; denken dat je gek wordt; toeschouwer van jezelf zijn; jezelf horen praten alsof je iemand anders bent; jezelf nauwelijks herkennen in de spiegel.
doppie
Site Admin
 
Berichten: 3262
Geregistreerd: 15 jun 2005 15:11

Re: depersonalisatie

Berichtdoor butterfly » 06 apr 2009 12:45

hm
ik herken dat wel ja
erg vervelend
:roll:
butterfly
 
Berichten: 6
Geregistreerd: 13 jan 2009 21:18

Re: depersonalisatie

Berichtdoor roosje315 » 05 mei 2009 20:39

Hallo missduiveltje!

Ik weet niet of je dit berichtje nog zult lezen, maar ik heb ook een zeer lange tijd last gehad van derealisatie en depersonalisatie..Zo erg dat ik in de spiegel keek en zei "wie is dat in de spiegel" of naar mijn handen keek en voelde of ze niet van mij waren..
Deze gevoelens heb ik al sinds april 2007..Ik heb nog steeds derealisatie gevoelens maar in veel mindere mate gelukkig!
Ik denk en ben er vrij zeker van dat derealisatie of dat onwezenlijk gevoel dat je maar niet wegkrijgt, nauw samenhangt met je angsten en paniekaanvallen.
Ik heb vorig jaar tegen derealisatie gevoelens seroquel en solian ingenomen, maar deze hielpen hier niet tegen.
In januari 2009 ben ik gestart met seroxat, en slik dit nu nog in. Door de seroxat zijn mijn angsten sterk verminderd en daarbij ook mijn derealisatie gevoelens..
Ik had ergens gelezen dat derealisatie ook chronisch kan zijn, en dit gaf me uiteraard veel angst, maar door de seroxat is mijn derealisatie wel afgenomen..Af en toe als ik veel pieker of moe ben, of als het slecht weer is, krijg ik de gevoelens terug maar dan probeer ik er gewoon niet op te letten en houd me bezig met iets dat me rust en plezier geeft, dan wordt het wel draaglijker.
Als ik er constant op let, dan wordt het dikwijls slechter dus ik laat het gewoon voor wat het is..Ik ben toch al blij dat het niet zo erg is als vorig jaar..

Veel succes ermee en hopelijk komt het bij jou ook goed! :)
roosje315
 
Berichten: 14
Geregistreerd: 03 mei 2009 19:12

Re: depersonalisatie

Berichtdoor Noël » 07 jun 2009 12:51

Depersonalisatie en derealisatie zijn 'normale' uitingen van een onderliggend verhoogd niveau van angst, stress en/of paniek. Het ontstaat door een slim mechanisme van je lichaam: stel dat je wordt bedreigd, dan verstoort je lichaam op dat moment je besef van tijd. Alles speelt zich vertraagd af. Dat is heel slim, want zo wordt je reactievermogen aanzienlijk vergroot. Wanneer je depersonalisatie ervaart, is dat een gezond teken: je zenuwstelsel functioneert uitstekend!

Alleen... er is geen gevaar. Ben je dan toch ziek? Heb je dan misschien een stofje tekort in je brein? Nee, hoor, je doet het zelf. Door het onderliggende patroon van angst en stress een voedingsbodem te geven. Een angst- en stressstoornis hebben namelijk altijd een gedragsmatige, geconditioneerde oorzaak. Op een andere manier kunnen ze simpelweg niet ontstaan. Laat ik je dit uitleggen:
wanneer je nu aan een citroen denkt, dat je 'm doormidden snijdt, de sap zie je eruit lopen en nu... neem je een hap. Voel je dat in je mond? Je maakt wat speeksel aan en voelt een wrang gevoel. Dat komt omdat jouw mind de ervaring herkent. Maar je eet niet echt in een citroen; het lijkt alsof. Zo is het ook met je angst: je bent niet echt bang -het lijkt alsof. Maar omdat je dat 'alsof'-denken als een gewoontepatroon hebt ontwikkeld, je staat ermee op en gaat ermee naar bed, is het 'alsof' je de hele dag bang bent. Dat ben je niet, want er is geen gevaar. Je doet het, al dan niet onbewust, zelf.

Als je een beetje snapt hoe interessant dit is, weet je ook dat je niet ziek bent én zelf het vermogen hebt om dit te stoppen. Voor derealisatie is, tot slot, een slimme techniek die ik de 'middelste cirkel'-techniek noem. Als je die toepast, stap je uit je derealisatie. Zo makkelijk... Ik heb er zeven jaar over gedaan, hoor, om door te krijgen dat angst- en paniekstoornissen niks voorstellen, maar heel natuurlijk zijn. En even makkelijk zijn op te lossen. Wat psychiaters en psychologen ook beweren. Weten zij veel; zij hebben nooit een zware angststoornis overwonnen. Ik wel. En jij straks ook! Tenminste, als je dat wilt...
Noël
 

Re: depersonalisatie

Berichtdoor AnneS » 15 jun 2009 19:32

Hoi jongens, ik heb al heel veel gelezen over depersonalisatie en derealisatie, en er is vier maand geleden DP en DR bij mij geconstateerd en ik nu ga ik daar ook voor in dagbehandeling. Toch heb ik wel mijn twijfels voor de therapie die ik ga volgen, want het is in groepsverband alleen is het de groep van 18 to 23 jarig waar ik nog net binnen val.... Dus erg veel gemeen met hun ziekte zal ik niet hebben, omdat ze waarschijnlijk iets anders hebben dan ik. Ik ben vet bang dat als ik al hun verhalen aan hoor continu dat ik daar ook angstaanvallen van krijg omdat ik zo gevoelig ben en me vaak dingen inbeeld dat ik een ziekte heb of me iets gaat overkomen.
Nu lees ik gister op deze site over angstaanvallen etc, en dat bevestigd mijn gevoel wel een beetje. Wat ik denk dat ze op die therapie gaan doen is juist het gaan onderdrukken en zo me dingen gaan aanleren zodat ik 'bij blijf' en niet weg glip in een aanval, maar dan word je daar toch juist banger van omdat je je er tegen gaat wapenen? Of zit ik daar mis?

Ik vroeg me af of IEMAND die IETS herkent of erkent er iets over heeft te delen?
Ik zou heel graag in concact komen met mensen die deze 'ziekte(s)' ook hebben! misschien dat het wat minder eng word en om te zien hoe andere er mee om gaan (of zijn gegaan).

Groetjes!
AnneS
 
Berichten: 7
Geregistreerd: 15 jun 2009 01:46

Re: depersonalisatie

Berichtdoor AnneS » 21 jun 2009 01:36

Hoi Noel, bedankt voor je reactie!
Het bevestigt eigenlijk alles wat ik dacht bij wat ik steeds opnieuw ervaar. Ik merk ook dat het een reactie van mijn lichaam vanwege traumatiserende ervaringen in het verleden. Eigenlijk zie ik al week tegen aankomende maandag op, en merk dat mijn angsten alleen al bij die verbeelding van 'er over praten' erger word.
Maar het is de gelderse roos die hoogstwaarschijnlijk hier veel mee te maken hebben gehad, en daarvoor ook een therapie hebben.
Zouden ze na al die jaren met angststoornissen er dan niet achter komen dat het niet werkt? Er moet resultaat geboekt zijn, anders zou het gek zijn toch?

Ik zit echt in dubio, wan ik ben eindelijk op het punt dat na 22 jaar hevige angsten in elke vorm ie door de jaren heeft aangenomen dat ik klaar ben om er iets aan te doen.... Ik kan niet naar school of werken, relaties gaan stuk door wat ik heb..... ik ben gewoon ten einde raad en het laatste wat ik nu kan gebruiken is nog meer crap waardoor het erger word.
En je hebt gelijk, praten dat heb ik in totaal al 4 jaar gedaan en daardoor heb ik zeker meer inzicht gekregen in emotie's etc, maar ongelukkiger ben ik ook van geworden. Ik zou liever niet alles willen weten over wat mensen voelen en hoe je daar mee om moet gaan. Als je iets niet weet of begrijpt, dan heb je het ook niet en kun je beter bij jezelf blijven denk ik.

Eigenlijk wens ik dat nooit iemand tegen me had gezegd dat ik therapie moest. Daarvoor kon ik tenminste nog genieten van een ijsje eten in de stad zonder doodsangst te voelen.
Wat hun strategie plan is om me te helpen weet ik niet, maar praten hoef ik echt niet. ik wil gewoon leren hoe ik zorgeloos mezelf kan zijn.

Ik heb een jaar geleden een boek van katie byron gelezen over gedachten en het gevolg ervan.... ik heb me een week normaal gevoeld en eigenlijk fantastisch om normaal te zijn. Maar het komt steeds terug!! En neemt dan weer een andere vorm aan. ik blijf maar angstig en situaties vermijden, ik kan gewoon niet geloven dat het zo simpel moet zijn als je zegt..... (ookal geloof ik je best hoor)
Zou ik er dan niet allang van af zijn geweest? Er moet dan toch meer achter zitten dan gedachten.... en herinneringen?

Wat kan ik nu doen? Ik weet dat het een hele hap is dit verhaal.... maar goed, ik hoop dat jij het beter weet dan ik haha.

Groetjes
AnneS
 
Berichten: 7
Geregistreerd: 15 jun 2009 01:46

Re: depersonalisatie

Berichtdoor AnneS » 21 jun 2009 14:15

Maar weet je wat het is..... mensen (ik) weten gewoon niet meer wat te geloven. En dat is logisch omdat elke therapie of whatever het mag verhelpen wel aanganhers heeft en met het zelfde praatje word ondersteund! En elke week er weer wat anders beweerd word.
Er ontstaat gewoon ontzettend veel verwarring, nog meer als toen ze begonnenn aan een behandeling. Het moet dan wel neerkomen op waar je zelf in gelooft en waar je vertrouwen in krijgt....
Waar ik me het meeste fijn bij voel is de zelfhelende krachten als in werken met gedachtes en andere patronen aanleren. Dat is het simpelst en in mn ervaring is dat vaak wat werkt.
..... waarom word dat dan niet aangenomen in elke instelling...... En waarom blijft er dan verwarring ontstaan over allerlei hulpmiddelen?
Ik voel me gewoon een lab-rat en het lijkt op onbegonnen werk.
Nu weet ik dat je waarschijnlijk met het zelfde verhaal komt, maar waarom kan niemand me dit dan uitleggen? Waarschijnlijk om dat er geen uitleg is en het neer komt op wat je zelf gelooft?
Ik weet met heel mijn hart dat als je een auto wilt dat je daar dan naar op zoek moet en hem moet kopen....... snap je wat ik bedoel? Dus wil je dat je kind nix overkomt, pas dan goed op hem. Maar het beste middel is vertrouwen anders zie je overal gevaren. Niets is een garantie voor iets!

En ik heb t artikel gelezen en anti-depressiva werkt wel naar mijn weten, mijn moeder en beste vriendin van mijn moeder zouden niet zonder het kunnen hebben geleefd. Toen ze er af was ging het helemaal mis, ookal bleef ze het houden, het was zeker een aanwinst. En voor sommige is dpressief zijn ook echt een stofje wat je mist. Toch.....

En ik heb in mijn leven behoorlijk wat moeten incasseren van dood van mijn moeder naar mishandeling en verwaarlozing en alcoholisme en angsten en ALLES wat daar bij komt, zou daar dan niet ook aandacht naar moeten gaan? Hoe kan het anders dat mensen met een prettig leven tot nu toe dan geen last hebben van al dat wat ik ervaar? Ik snap dat die ervaringen niet zijn waar je het moet zoeken om het op te lossen want je veranderd niets meer aan die ervaringen, maar toch..... Laten we eens stellen dat het is wat je zegt waar zijn de verhalen van mensen die zich geweldig voelen en die het aanprijzen? En waarom raad de dokter in het ziekenhuis die er uit ziet alsof ie cumlaude geslaagd is dan dat ik minimaal een jaar in therapie moet. Weten die mensen er dan helemaal de ballen van?

Ik weet niet... ik sta er nu gewoon heel sceptisch tegenover en weet t gewoon niet meer. Het voelt in ieder geval als een opluchting als ik voel dat het niet een ziekte en ik de boosdoener ben, en dus mogelijk het zelf kan oplossen. Maargoed..... who knows the truth?


Ik zie trouwens niet op je site of het ook vergoedt word door de zorgverzekering?
AnneS
 
Berichten: 7
Geregistreerd: 15 jun 2009 01:46

Re: depersonalisatie

Berichtdoor AnneS » 21 jun 2009 14:42

(Ik waardeer je reacties wel heel erg hoor)
Ik zag net dat het niet vergoed word voor de groepscoachingen. Ik heb een uitkering dus voor mij is zelf 200 euro zal 150 te veel!
AnneS
 
Berichten: 7
Geregistreerd: 15 jun 2009 01:46

Re: depersonalisatie

Berichtdoor AnneS » 22 jun 2009 19:38

Hey Sander ik vind dat een goed punt. Ik zit ook in therapie en ook met cognitieve therapie..... en het is echt wel fijn om mensen te hebben die ook angststoornissen etc hebben.
En ik geloof nu wel dat het werkt na alle verhalen van in de groep waarin ik zit.
Geloof ook best dat noel goed werkt verricht, maar 375 euro vragen voor twee dagen..... en ik kan nergens reactie's vinden over zijn methode, i dunno......
AnneS
 
Berichten: 7
Geregistreerd: 15 jun 2009 01:46

Re: depersonalisatie

Berichtdoor roosje315 » 25 jun 2009 00:32

Hallo Doppie,

ik heb jullie berichten met aandacht gelezen en vond het zeer interessant. Ik heb al sinds een 3 à 4 jaar en misschien nog meer , een angststoornis waarvoor ik sinds januari 2009 (dus 6 maanden) in behandeling ben. Ik gebruik Seroxat 20 mg en vind het voor mij dan, zeer goed omdat mijn leven echt veel draaglijker is geworden. Ik doe ook aan zelfhypnose.

Ik heb momentel niet zozeer angstaanvallen maar wel al sinds 2 jaar aanhoudende derealisatie en depersonalisatie. Ik droom ook sinds 2 jaar elke dag! En ik vind dit zeer irriterend. Zowel de derealisatie als het elke dag dromen.

Ik zou graag weer gelukkig en normaal willen zijn, maar derealisatie heb ik al zo lang dat ik denk dat ik nooit meer normaal ga worden. Mijn angsten zijn heel erg verminderd sinds januari maar derealisatie heb ik nog steeds, weliswaar in mindere mate maar het is er nog, mijn psychiater zei dat het nog enkele maandan kan duren eer ik terug volledig normaal ben..


Zijn al je angsten nu voorgoed verdwenen , doppie? Heb je ooit nog een paniekaanval gehad?

Nu, ik heb niet meer zo veel last van angst maar zoals gezegd, wel van derealisatie en veel ( te veel ) dromen...

Ik zou niet weten hoe er vanaf te komen, ik heb op t internet ook gelezen dat er mensen zijn met chronische derealisatie

Daardoor kreeg ik wel meer angst..:(

Mijn psychiater zei dat derealisatie geneest en niet chronisch kan worden..Maar ik heb het nu wel al 2 jaar :(( jammer genoeg :((


laten we hopen dat het snel geneest :((
roosje315
 
Berichten: 14
Geregistreerd: 03 mei 2009 19:12

Re: depersonalisatie

Berichtdoor roosje315 » 25 jun 2009 11:28

Wat leuk voor jou doppie dat alles nu veel beter gaat!! Echt super fantastisch! De cursus is wel vrij duur en ook woon ik niet in Nederland,
Ik heb zelf niet meer zo veel angsten maar wel derealisatie..Ik denk dat de toekomst zal uitwijzen of als beter zal gaan..Voorlopig probeer ik niet te letten op de derealisatie ..
Ik heb ook de indruk dat er precies niet veel mensen last hebben van dit fenomeen , wat het moeilijk maakt voor mij omdat ik hierover graag met iemand wil praten...
Ik heb 3-4 jaar constante angstaanvallen gehad maar deze zijn al sinds 6 maanden weg...Dit is natuurlijk iets heel goed, maar derealisatie is er wel nog steeds...Het is ook nogal een abstract iets , iets zoals "geen besef hebben van de realiteit" maar iemand die het niet heeft, kan niet weten wat het is...
Laten we hopen dat het de komende tijden verbetert...
roosje315
 
Berichten: 14
Geregistreerd: 03 mei 2009 19:12

Re: depersonalisatie

Berichtdoor AnneS » 25 jun 2009 20:15

Hoi roosje, ik heb heb ook derealisatie en depersonalisatie.... voornamelijk (denk ik/neem ik aan) door traumatische ervaringen vroeger en ik zit sinds kort daarvoor in dagbehandeling.
Ik merk dat het erger word en een meisje uit mijn groep heeft precies hetzelfde en ik schok van de vele overeenkomsten die wij twee hebben.
Toch merk ik dat ook al zal het misschien niet uitkomst bieden voor DP of DR, het me iig helpt om assertiefer te zijn in wat ik voel en daar totale verantwoording voor te nemen. En met als je dan angst voelt word het minder doordat je zelfvertrouwen krijgt in jezelf en in anderen. Omdat je wel andere MOET vertrouwen met wat jij over je gevoelens uitlaat..... Ookal zit er kort, ik merk nu al een verschil.... iig beweging.
Het moet blijken of het ook echt gaat helpen tegen mijn angsten, maar ik weet dat als je gezonder wilt zijn, je gezonder moet doen. Dus juist eten, sporten, whatever!
Maar! Je-kunt-het-niet-alleen. Anders was je er zelf allang uitgekomen.
Ik was totaal geen voorstander voor hulp zoeken en therapie, maar ik geloof erin.
je kunt pas zeggen dat je echt geen uitweg meer ziet, als je alle mogelijkheden hebt doorgemaakt en onderzocht. Dus ga er voor! En laat je angst je niet weghouden van je leven vrolijk leven.

En nog iets...... nu ik dagen lang verschrikkelijke verhalen hoor en ik daar weg loop ik me vrijer voel, want ik zie duidelijker wat echt is en wat niet.

Ik hoor graag van je en hoe je alles beleeft! Groetjes
AnneS
 
Berichten: 7
Geregistreerd: 15 jun 2009 01:46

Volgende

Keer terug naar Paniekaanvallen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast