Nou...daar gaat ie.
Ook ik heb last van een angststoornis. Deze angst is vooral gericht op mn werkplek en maakt dat ik daardoor ook het gevoel heb totaal niet te functioneren (werk en prive).
Ik werk in een verpleeghuis en bij het idee dat er vanalles kan gebeuren met de bewoners is naar mijn idee de aanleiding van dit alles. Ik loop hier nu al een dik jaar mee. ( ben eerder behandeld maar het komt weer terug).
Ik tel thuis de uren af voordat ik weer moet werken, en op de werkplek heb ik constant het gevoel dat iemand de lucht uit mn longen knijpt! Ik slaap ontzettend slecht en ben bang dat ik de grip op alles verlies. Dit alles zorgt voor zoveel druk , dat ik bijna 24 uur per dag bezig ben met mn werk.
Ik probeer alles op een rij te zetten voor mezelf, maar het is zo'n chaos in mn hoofd. Angst, schaamte, frustratie, boosheid, het wisselt elkaar in een rap tempo af waardoor ik soms bijna in een achtbaan zit van emoties.
Ben inmiddels bij de dokter geweest en die heeft oxazepam voor geschreven en hij laat me weer oproepen door de psycholoog. Natuurlijk heb ik dit ook bij mijn afdelingshoofd neer gelegd, maar heb het gevoel dat hij er niks van begrijpt en hoopt dat het weer vanzelf over gaat. Ik heb daarom zelf een bezoek aan de arboarts aangevraagd, al weet ik niet helemaal wat ik daar mee wil/kan bereiken.
Heeft iemand ervaringen hiermee? wat kan de arbo arts voor mij betekenen in deze? Wat mag ik van hem verwachten/vragen?
Wat zijn jullie ervaringen?
Hoop dat ik snel wat hoor.

Het is belangrijk dat jij een weg vind vanuit een angstvrij leven.
Dat je anders leert denken en ook doen!!
Ik schreef net ergens al,dat alles wat je aandacht geeft groeit....

Hallo Iwana,

inmiddels is het 15 februari 2010. Ik hoop dat je al stappen hebt kunnen ondernemen en een psycholoog hebt gesproken. Indien dat nog niet zo is, trek dan bij je huisarts aan de bel dat je geholpen wilt worden! Als je nog geen psycholoog hebt: vraag dan om iemand die ervaring heeft met angsten.
Niet afwachten hoor. Jij bent belangrijk!
Kant en klare oplossingen heb ik niet -helaas-. Misschien heb je wel iets aan de volgende tip: Elke dag even tijd maken om op te schrijven hoe je je voelt! Mij helpt het echt.
Schrijf eens op waar je bang voor bent en wat je dan voelt of ervaart in je lijf. Schrijf ook op wat is meegevallen of tegengevallen. (noteer ook altijd minstens een ding wat is mee gevallen, al is het maar dat je iemand hebt geholpen met iets, of dat iemand of jijzelf aardig was in een bepaalde situatie.) Je komt er dan ook achter dat je ook positieve dingen meemaakt en niet alleen angstige dingen.
Maakt niet uit hoe je het opschrijft. In het begin is het soms lastig, maar probeer het eens. Veroordeel jezelf niet, het is altijd goed.

Ben benieuwd hoe gaat.

Proeer je het?

trudy