ook ik heb last van angstaanvallen zoals veel mensen hier.

al mijn hele leven pieker ik me suf ben echt een piekerdoos:P

maargoet dat is niet zo erg maar wel als het je leven gaat beheersen en dat heb ik steeds meer.

ik pieker me suf om alles... om werk heb onderhand al alles uitgeprobeerd van zorg tot secretaresse en bij alles ga ik twijfelen en voel ik me angstig etc.
nu heb ik eindelijk een leuke baan gevonden inde kinderopvang maar toch komen weer die twijfels
ook in mijn relatie twijfel ik is dit wel wat ik wil enz enz..
en eigenlijk doe ik dit bijna met alles heel vermoeiend dus..

ook als ik een beetje een drukke dag heb pieker ik me suf hoe ik het allemaal ga redden die dag kwa tijd.
en helaas heb ik vele angstaanvallen pieker ik over de angst dus eigenlijk angst voor de angst.
wat soms lijd tot aanvallen dat ik me zo naar ga voelen dat ik eigenlijk alles wil gaaan vermijden.

erg naar allemaal maar gelukkig ging het steeds beter maar helaas gaat het laatste paar weken minder (ook een beetje eigenl schuld want ik dacht wel ff te kunnen stoppen op eigen houtje met mijn antidepresiva).

maargoet herkent iemand dit wnat ook heb ik vaak gedachtes wat ik de enigste ben met deze klachten terwijl ik natuurlijk donders goed weet dat dat vast niet zo is.

Je bent zowiezo niet de enigste en hier op het forum zeker niet.

Nee, je bent inderdaad niet de enige...
Dat piekeren om het piekeren herken ik ook.
Soms dan denk ik ineens: ''Hè, ik heb even niét gepiekerd'' en dan raak ik daar weer van overstuur...

Zo herkenbaar.

Piekeren is een van de basiselementen ben ik hier wel achtergekomen.

Ik pieker vooral over het nut van de wereld en of er meer is dan alleen dit. Wat als er iets is en we het niet goed doen, wat als er niets is en we gewoon heel nutteloos zijn? Hoe groot is het heelal en allemaal dat soort zaken. Het gaat soms zover bij mij dat ik in een paniekaanval denk dat het allemaal maar een flauwe grap is. Een droom.

Wat bij mij helpt is gewoon af en toe een potje uit janken als ik weer eens te veel heb zitten nadenken. Niet perse praten met iemand maar het is wel fijn als er iemand is die even je hand vast houd. Verder: beweging, natuur! Gewoon even keihard gaan fietsen of hardlopen of wat dan ook. Goed voor de gezondheid, ademhaling en je kunt praktisch niet piekeren omdat je hersenen wel genoeg hebben aan de activiteit op zich!

Ik weet hoe naar het is en heel veel mensen hier ook denk ik! We leven met je mee!

Liefs